Rewa położona jest w Pradolinie Kaszubskiej pomiędzy Kępami: Pucką na północy i Oksywską na południu. Od południa i zachodu otaczają Rewę Mostowe Błota przecięte rzeką Redą, Zagórską Strugą oraz licznymi kanałami. Jest to wieś sołecka gminy Kosakowo. Według spisu powszechnego z 2003 roku mieszkało tu 855 osób.

Wybrzeże Rewy ma wyjątkowe właściwości, tutaj rozpoczyna się mielizna "Mewi Ryf" dzieląca wody Zatoki Gdańskiej na dwie części. Tak wyjątkowe warunki stwarzają najlepsze w Polsce możliwości dla uprawiana windsurfingu i kitesurfingu. Pierwsi windsurfingowcy pojawili się tu już w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Jest tu dobrze rozwinięta baza turystyczna i windsurfingowa.

Rewa nadal się rozwija i planowane są kolejne inwestycje turystyczne. W ramach projektu "pierścień zatoki gdańskiej" w Rewie przewiduje się realizację pomostu cumowniczo-spacerowego z przyczółkiem, pomostu pływającego, punktu informacji turystycznej wraz z infrastrukturą techniczną, parkingiem i wypożyczalnią rowerów.

Kiedy poziom wód obniża się na mieliźnie ukazuje się szereg wysepek zwanych Suchymi Rewami. Suche Rewy posiadają nawet swojego własnego gubernatora, który ma swoją siedzibę w Rewie. Osoby, które odwiedziły Suche Rewy maja szansę uzyskać okolicznościowy certyfikat od ich gubernatora.

Ciekawym miejscem jest nowo wybudowana Aleja Zasłużonych Ludzi Morza, znajdująca się tuż przy wybiegającym w morze Cyplu. W Alei na dobry początek umieszczono W Alei umieszczono trzy tablice upamiętniające zasłużonych ludzi morza: gen. Józefa Hallera, Klemensa Długiego mieszkańca Rewy, najsłynniejszego armatora rewskiego oraz Jana Leszczyńskiego mieszkańca Mechelinek, niedoścignionego wychowawcy kadr morskich.

Warto też zobaczyć Krzyż Morski, który jest umiejscowiony na Szperku. Krzyż stał tu od bardzo dawna, obok krzyża chowano topielców ofiary zaraz morowych. W 1922 roku w lecie u stóp krzyża odbyła się polowa msza, w której brał udział generał Józef Haller wraz ze świtą. Drewniany krzyż został zniszczony przez hitlerowców na przełomie 1939-1940 roku. Odbudowano go po drugiej wojnie światowej.