Mikoszewo jako osada rybacka związana z bursztynowym szlakiem znana była od 1243 roku. W XIII wieku znalazła się w Państwie Krzyżackim i z tym okresem związana jest relokacja tej miejscowości w 1378 roku.

Według kronikarzy pruskich Kaspra Schuetza i Hennenbergera stara nazwa tej miejscowości brzmiała Nickelswalde i miała się wywodzić od bogatego gbura Nickela, którego w 1393 roku odwiedził Wielki Mistrz Ulryk von Jungingen w towarzystwie kilku obcych rycerzy z zamiarem pokazania im jak zamożnych ma w swoim państwie włościan.

I rzeczywiście Nicel zamiast krzeseł użył 12 beczek, z których 11 było całkowicie wypełnionych złotem, a jedna do połowy. Wielkiemu Mistrzowi tak to się spodobało, że kazał 12 beczkę dopełnić złotem. Jednak koniec Nickela był żałosny, ponieważ następny Wielki Mistrz Henryk von Plauen zabrał mu cały majątek (mówiono, że był wielkim skąpcem).

Od XIV wieku funkcjonowały tutaj dwie karczmy. Po pokoju toruńskim Mikoszewo było własnością Gdańska.

W 1869 roku Mikoszewo obejmowało 12 gburstw i 16 zagród, a jego obszar obejmował 2402 mórg i 40 domów. Mieszkało tutaj 363 mieszkańców, wszyscy ewangelicy, oprócz jednego katolika. Po zrealizowaniu Przekopu Wisły do 1895 roku Mikoszewo znalazło się na prawym brzegu brzegu rzeki.

W sierpniu 1896 roku do Mikoszewa przybył członek rodziny cesarskiej Prinz Albrecht, aby zwiedzić miejscowość i przeprowadzić lustrację Przekopu Wisły. W tym celu udał się na wydmę stanowiącą najwyższe wzniesienie w tym rejonie. Dla upamiętnienia tego wydarzenia, na utrwalonej wydmie o wys. 33,2 m, będącej wówczas wspaniałym punktem widokowym, z której Książe Albrecht podziwiał Przekop, ustawiono kamień pamiątkowy. Od tego momentu to szczególne wzgórze zaczęło się nazywać Prinz Albrecht Berg.