Latarnia morska w Krynicy Morskiej (wówczas 500 m od miejscowości) została oddana do użytku 1 maja 1895 roku. Wieżę zbudował rzemieślnik z Elbląga - Edward Stach, na jej szczycie umieszczono laternę z aparatem Frasnela. Emitował on serię błysków: co dwie sekundy błyski, następnie przerwa 4 sekundy. Wysokość uśredniona wydm i wzniesień Mierzei Wiślanej wynosi 20 - 25 metrów. Miejsce ustawienia latarni (wydma o wysokości 29 m n.p.m.) umożliwiło dotarcie jej błysków do odłegłych miejsc zatoki Gdańskiej (18,5 mili morskiej) jak i brzegów Zalewu Wiślanego.

Wygląd latarni zmieniła niestety II wojna światowa. Z końcem wojny została ona doszczętnie zniszczona przez wycofujące się wojska niemieckie. 6 długich lat czekała Krynica morska na wybudowanie nowej latarni. W tym okresie ruch morski (nocny) był znacznie utrudniony.

Nowa latarnia została uruchomiona 25 sierpnia 1951 roku. Została zbudowana z betonowych bloków w formie stożkowej wieży o średnicy 6 metrów u dołu i 4,5 metrów przy szczycie. Całkowita wysokość latarni wynosi 26,5 metra. Światło emitują 2 żarówki o mocy 1000 W / 220V każda, wraz z cylindrycznymi soczewkami z dwupozycyjnym zmieniaczem.

W latach 1957 - 1997 latarnia morska spełniała także funkcję radiolatarni, wysyłając w eter sygnał rozpoznawczy według alfabetu Morse'a oznakowany "KM".

W 1996 roku wykonano jej remont. Cała wieża została pomalowana kolorem czerwonym, przy dobrej pogodzie widać ją z kilku mil morskich.

W sezonie turystycznym latarnia morska jest znakomitym punktem widokowym - cieszy się ogromną popularnością. Z góry widać prawdziwy fenomen Mierzei Wiślanej - zalew i morze - to wszystko odziela tylko las i troszkę ziemi...